Carolee Schneemann: LIFE BOOK
   

29 October, 2013 – 14 February, 2014

Carolee Schneemann: LIFE BOOK
   

29 October, 2013 – 14 February, 2014

Info

Tuesday, 29.10.2013, 7:00pm

Exhibition opening

Wednesday, 30.102013, 6:00pm

Artist Talk with Carolee Schneemann and Marielle Nitoslawska, hosted by Karol Radziszewski

Sunday, 27.10.2013, 4:00pm

Exhibition will be introduced by the screening of the Breaking the Frame by Marielle Nitoslawska (as part of the American Film Festival | Kino Nowe Horyzonty)

Exhibition’s concept: Marielle Nitoslawska

Curators: Piotr Krajewski, Viola Kutlubasis-Krajewska

The WRO Art Center is pleased to welcome Carolee Schneemann to Wrocław. Schneeman, a pioneer of performance art, body art and avant-garde film, has spent over five decades “breaking the frames” of the art world, using a wide range of expressive forms and challenging our attitudes toward feminism, gender, sexuality and identity.

The Carolee Schneemann Life Book exhibition is an expansion on Mariella Nitosławska’s film Breaking the Frame, documenting Schneeman’s life and work. The exhibition is a new approach to material that Schneeman and Nitosławska created during the six years they spent making the film.

Nitosławska, a Canadian director and documentary filmmaker, used a rich variety of film formats in her very personal film portrait of Schneemann. The film is a study not only of Schneeman’s life and work, but also of space – physical space, private space, conceptual space – and the boundaries between painting, literature, performance and film.

The Carolee Schneemann Life Book exhibition breaks the frames once more: The multimedia and multidimensional installation involves unique photographs, sketches, fragments of diaries and letters, film and video sequences relating a story that parallels Nitosławska’s film. In the exhibition, as in the documentary, creative issues and autobiographical elements intertwine, forming a portrait of Carolee Schneemann and her groundbreaking achievements, which helped to shape the restless and questioning course of contemporary art around the world.

WRO’s partner in Mariella Nitosławska’s residency in Wrocław is Griffin Art Space

About exhibition

(Polski) Zrealizowany przez Mariellę Nitosławską, kanadyjską reżyserkę i dokumentalistkę, wykorzystujący bogactwo filmowych gatunków osobisty filmowy portret artystki, to medytacja na temat przestrzeni – fizycznej, prywatnej, cielesnej, konceptualnej, prowokujący do zastanowienia się nad granicami malarstwa, literatury, performansu i filmu.

Wystawa stanowi kolejne ‘przełamanie ramy’- tym razem  w formie wielomedialnej przestrzennej instalacji prezentowane są unikatowe fotografie, szkice, fragmenty prac, dzienniki i listy, sekwencje filmowe i wideo, konstruujące paralelną w stosunku do filmu opowieść. Na wystawie ponownie splatają się zagadnienia twórczości i wątki autobiograficzne, wydobywając portret Carolee Schneemann oraz jej historyczne dokonania, które wpłynęły na niepokoje i wybory kształtujące bieg współczesnej sztuki światowej.

Works

(Polski) Środa, 27.11.2013, 17:00
Platforma Widokowa – prace i dokumentacje prac Carolee Schneemann z filmu Breaking the Frame, z komentarzem. W programie m.in.:

Fuses, 1965
Infinity Kisses, 1981-88

Środa, 11.12.2013, 17:00
Platforma Widokowa – prace i dokumentacje prac Carolee Schneemann z filmu Breaking the Frame, z komentarzem. W programie m.in.:

Snows, 1967
Body Collage, 1967

Niedziela, 15.12.2013, 12:30
Juwenilia Carolee – rysunki z dzieciństwa artystki towarzyszące projekcji Niedzielnego Poranka Filmowego

Od lutego 2014 – INTERACTIVE LIFE BOOK

Instalacja interaktywna, umożliwiająca widzom w bezpośredni i intuicyjny sposób przeglądanie ksiąg LIFE BOOKS.

FINISAŻ: czwartek-piątek, 13-14.02.2014, 18:00
Filmowa retrospektywa Marielli Nitosławskiej – z udziałem reżyserki

CZWARTEK, 13.02.2014, 18:00

ÓSEMKA | Polska, 1984
Scenariusz i reżyseria: Mariella Nitosławska, Janusz Połom

W 1983 roku polskie władze ogłosiły ogólnokrajowy konkurs piękności – pomysł i przedsięwzięcie, które nie pojawiły się w socjalizmie od dziesięcioleci. Wszystkie sposoby są dobre, aby odwrócić uwagę opinii publicznej od ekonomicznego i politycznego niepokoju, przenikającego lata postsolidarnościowe. Entuzjastyczne nagłówki, które w korowodzie piękna upatrywały nadejścia „zachodniej liberalizacji”. Głosów sprzeciwu słychać nie było.

W trakcie eliminacji w Łodzi, do których przystąpiły pracownice fabryk, młoda kobieta przeprasza, że nie ma butów na wysokich obcasach, a zasiadający w jury mężczyzna pyta ją o życiowe aspiracje. Na tle mieniących się obietnic, film inscenizuje beznadziejną zwyczajność epoki. Kiedy Miss Polonia zostaje w końcu wybrana, podczas uroczystej gali w Pałacu Kultury i Nauki, transmitowanej na żywo przez Telewizję Polską, prezenterka, dławiąc się z emocji, wykrzykuje „Chwila dla fotoreporterów! Historia kocha fotografię!” Ten rzadko prezentowany film, zwiastujący pojawienie się dyskursu gender w Polsce, jest jego żywym dowodem.

BAD GIRL | Kanada, 2002
Scenariusz: Mariella Nitosławska, Iolande Rossignol
Reżyseria: Mariella Nitosławska

„Bad Girl” to inteligentny i prowokacyjny obraz, przekraczający granice tego, co zostało powiedziane na temat kobiet i seksu. Od europejskich filmów artystycznych, po przemysłowe taśmo-ciągi HC branży porno w Los Angeles, Nitosławska zabiera nas w podróż przez świat seksu ostatnich dwudziestu pięciu lat, w której kobiety mówią „nie” cenzurze, i domagają się prawa do kreowania własnej seksualności… Wyzywający tour-de-force, „Bad Girl” to uczta dla umysłu i ciała. — Lynne Fernie, Hot Docs International Documentary Festival

„Bad Girl” uchyla rąbka tajemnicy i dowodzi, że być może wychodzimy już z epoki lodowcowej. Zamiast rezygnować z seksu, kobiety coraz odważniej poruszają się w jego świecie, dowodząc, w jakiej sprzeczności stoją wobec tradycji. W ten sposób uświadamiamy sobie, że różnica między standardowym filmem porno a filmem porno zrobionym przez kobietę jest tak duża, jak w przypadku jedzenia fast fooda i żywności ekologicznej. W perspektywie społecznej: odżywiamy się, ale nie jemy tego samego. — Juliette Ruer, Voir

PIĄTEK, 14.02.2014, 18:00

FILMOWE MUZEUM PAMIĘCI SZCZEPANA MUCHY | Polska, 1984
Scenariusz i reżyseria: Mariella Nitosławska, Andrzej Różycki

Film poświęcony pamięci wyjątkowego artysty-outsidera Szczepana Muchy (1908-1983), przedstawia i obrazuje imponującą, zaprojektowaną i stworzoną przez Muchę przestrzeń okalającą jego dom we wsi Szale, w samym sercu regionu sieradzkiego. Wieś zamieszkana przez pradawne postaci światowidów, demony i duchy strzegące urodzajnych ziem przed złymi siłami… Rzeźbiarski świat Muchy uosabia magiczne, symbiotyczne związki z naturą.

Film pozostaje jedynym żywym świadectwem tej niezwykłej instalacji in-situ. Świadomi ulotnego charakteru integralnego otoczenia Muchy, które wkrótce zniknie, filmowcy zaadaptowali termin cine-muzeum jako jedyną formę zdolną przywołać „ducha miejsca”, w którym wszystkie elementy, te cywilizacyjno-kulturowe, jak i naturalne (w tym postrzeganie), współdziałają w bezustannych, nagłych przypływach i odpływach.

SKY BONES | Kanada, 1998
Scenariusz i reżyseria: Mariella Nitosławska

Malarsko zmysłowy, wyjątkowo przy tym skrupulatny i precyzyjny dokument „Sky Bones” Marielli Nitosławskiej rozprawia nad kulturową geografią północnomeksykańskich pustyń i quebeckich lasów i gór Laurentyńskich, przepisywaną przez pryzmat odkrywanego na nowo „ja” artysty i pisarza Domingo Cisnerosa. Przyjmując rolę trójjęzycznego narratora, Cisneros prowadzi nas wskroś konceptualizacji własnej „sztuki” i praktyk „kulturowego terytorium”, w głąb jego zainteresowania „ciemną stroną natury” i oddania magicznemu i świętemu powrotowi na polu sztuki współczesnej. — Clive Robertson, FUSE

Ten kontemplacyjny obraz współgra z czasem i odludziem nie tyle po to, by pisać biografię artysty/szamana, ale jako manifest o związkach między sztuką a środowiskiem i naszym stosunkiem do cyklów życiowych, urzeczywistnianych w pracach Cisnerosa. Intensywne i wizualnie wymowne zdjęcia nie tylko opowiadają jego sztukę, ale są dla nas wyzwaniem do uwolnienia się od naszej niemocy. Hipnotyzujące i magnetyczne, prowokacyjne i enigmatyczne jak sam artysta – Cisneros. — Ken Anderlini, 18. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Vancouver

Dokument Marielli Nitosławskiej jest czymś więcej niż tylko portretem artysty, to bardziej manifest dotyczący odwiecznej walki między człowiekiem a naturą, wygłaszany za pośrednictwem quasi-synkretycznej relacji Cisnerosa z główną materią jego pracy — zwierzęciem. Oniryczny, pełen niuansów, przy(o)ciągający bardziej niż narzucający… — Marc Cassivi, La Presse

Accompanying events

(Polski) Niedziela, 27.10.2013, 16:00
Wystawę poprzedzi projekcja filmu Breaking the Frame Marielli Nitosławskiej w ramach American Film Festival | Kino Nowe Horyzonty

Środa, 30.102013, 18:00
Artist Talk z Carolee Schneemann, Mariellą Nitosławską, z udziałem Karola Radziszewskiego