2. KONKURS NAJLEPSZYCH DYPLOMÓW SZTUKI MEDIÓW
   

15.03 – 3.04.2016

2. KONKURS NAJLEPSZYCH DYPLOMÓW SZTUKI MEDIÓW
   

15.03 – 3.04.2016

Info

WYSTAWA KONKURSOWA

Wernisaż: wtorek, 15 marca, 19:00

Organizatorzy:
Centrum Sztuki WRO i Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu

 

Wystawie towarzyszy ogólnopolska konferencja:

Koncepcje i praktyki badań, kreacji i dydaktyki na kierunkach medialnych uczelni artystycznych
15-16.03.2016

Akademia Sztuki Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu
Centrum Sztuk Użytkowych. Centrum Innowacyjności, ul. gen. Romualda Traugutta 19/21

Więcej informacji o konferencji: odwiedź stronę ASPKatedry Sztuki Mediów oraz Facebooka

fb/ASP
fb/KSM

O autorach i pracach

Barbara Formella, Beautiful Deformations (2015)
obiekty + wideo, 1:27

promotor: prof. dr hab. Wojciech Zamiara
Pracownia Przestrzeni Audio i Video
Katedra Intermediów
Wydział Rzeźby i Intermediów
Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku

Barbara Formella, urodzona w 1991 roku w Gdańsku, absolwentka intermediów gdańskiej ASP. Pracuje głownie z rzeźbą i wideo. W swoich pracach porusza kwestie akceptacji społecznej oraz relacji sztuka-popkulturą.

Beautiful Deformations Projekt składa się z sześciu rzeźb zdeformowanych dłoni w skali 1:1, wykonanych z żywicy i metalu. Obiekty wyglądają jak protezy kosmetyczne, jednak niemożliwe jest ich założenie. Utrzymane w jednej estetyce, przywodzą na myśl raczej ozdobne gadżety. Przedmiotom towarzyszy wideo w konwencji reklamy.

Założeniem projektu jest poruszenie kwestii współczesnego kanonu ludzkiego piękna w kontekście osób niepełnosprawnych.

Michał FrycWebstuhl (2015)
performans audiowizualny

promotor: dr Artur Chrzanowski
kierunek: Edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych
specjalność: Intermedia
Pracownia Fotografii
Wydział Sztuk Wizualnych
Akademia Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi

Michał Fryc, urodzony w 1986 roku, absolwent Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi (Projekty wizualne, 2012; Intermedia, 2015). Łódzki malarz, DJ, twórca muzyki industrialnej. Nagrywa oraz występuje w ramach solowego projektu audiowizualnego VON. Wraz z Eweliną Masztanowicz współtworzy duet artystyczny SRCH. W swojej twórczości podejmuje najczęściej temat ideologii, rozumianej jako uzasadnienie stosunków władzy w społeczeństwie.

Webstuhl Audiowizualny performans, w trakcie którego powstaje improwizowana ścieżka dźwiękowa do krótkiego filmu wideo. Na obraz składają się zarejestrowane w wolnym tempie sekwencje pracy domowej maszyny do szycia Łucznik. Artysta przygląda się wnętrzu maszyny swojej matki, która dorabiała szyciem w latach dziewięćdziesiątych XX wieku. Tytuł pracy (niem. Webstuhl, pol. krosno) odnosi się do filmu dokumentalnego Gefesselt an den Webstuhl, który opowiada o indyjskich dzieciach pracujących współcześnie w przemyśle włókienniczym, za prawie taką samą stawkę finansową co ówcześnie matka artysty. W ten sposób Fryc buduje pomost między globalnymi procesami ery post-industrialnej a jednostkowym niepowtarzalnym doświadczeniem.

Adrian Kolarczyk, 311-g (2015)
obiekty + dwa wideo, 7:11, 5:17

promotor: prof. dr hab. Andrzej Syska
Katedra Intermediów
kierunek: Intermedia
Wydział Komunikacji Multimedialnej
Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu

Adrian Kolarczyk, urodzony w 1990 roku, absolwent filmoznawstwa na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Od 2012 roku student Wydziału Intermediów Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, skąd przeniósł się do Poznania, gdzie w 2015 roku obronił dyplom licencjacki pod kierunkiem prof. Andrzeja Syski i dra Piotra Bosackiego. Obecnie kontynuuje studia magisterskie na kierunku Intermedia na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu.

311-g Przed rozpoczęciem trzeciego roku studiów, artysta uznał, że dyplom licencjacki powinien być czymś więcej niż tylko jednorazowym zdarzeniem, odbywającym się w szkolnych murach. Myśląc o swojej przyszłości i wykształceniu, jakie daje mu ukończenie uczelni artystycznej, postanowił zapisać się na kurs spawania, dający mu uprawnienia do wykonywania zawodu spawacza, a egzamin na spawacza, odbywający się na zakończenie kursu, uczynić przedmiotem obrony dyplomu licencjackiego, będącym przepustką do kontynuowania studiów.

Na wystawie są prezentowane stalowe płytki o wymiarach 14 cm x 8 cm, wykonane przez artystę podczas 80-godzinnego kursu spawania (artysta wykonał 167 takich płytek) oraz wideo, dokumentujące obronę dwóch dyplomów – zawodowego i licencjackiego w galerii Kolektyw 1a w Poznaniu.

Tytuł pracy, 311-g, jest nazwą jednej z metod spawalniczych.

Magdalena ŁazarczykNa piętrze po prawej nikogo nie ma (2015)
obiekt + wideo dwukanałowe, 7:00
promotor: prof. Mirosław Bałka
Pracownia Działań Przestrzennych
specjalność: Sztuka mediów
Wydział Sztuki Mediów
Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie

Magdalena Łazarczyk, urodzona w 1985 roku w Białymstoku. W 2013 roku ukończyła studia licencjackie na wydziale Komunikacji Multimedialnej poznańskiego Uniwersytetu Artystycznego na kierunku Sztuka rejestracji obrazu. W 2015 roku obroniła dyplom magisterski na wydziale Sztuki Mediów Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, zrealizowany w Pracowni Działań Przestrzennych prof. Mirosława Bałki. W swoich działaniach używa różnych mediów takich, jak wideo, fotografia, instalacja. Finalistka konkursu Artystyczna Podróż Hestii (2014) oraz Biennale Sztuki Młodych Rybie Oko 7 (2013). Laureatka Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za wybitne osiągnięcia w twórczości artystycznej (2015). Otrzymała nagrodę ZAiKS-u za najlepszą pracę dyplomową w dziedzinie sztuki nowych mediów na wystawie Coming Out 2015 oraz honorowe wyróżnienie na Wystawie Najlepszych Dyplomów ASP w Gdańsku (2015). Brała udział w wystawach: Hosted Simply (Wiedeń, 2016), The Sense of the Body (FISAD 2015, Turyn), Gęsia Skórka (Dom Słowa Polskiego, Warszawa, 2015), podczas Biennale Sztuki Mediów WRO 2015 TEST EXPOSURE (Wrocław, 2015), Myths. Students / Artists / Teachers (Fondazione Pastificio Cerere, Rzym, 2014), Lekcja (Miejsce Projektów Zachęty, Warszawa, 2014), Akomodacja (Muzeum Sztuki Współczesnej, Mińsk, 2014), Gdyby się tak nie stało (w ramach projektu SOON, Spectra Art Space, Warszawa, 2014), Miłość własna. Czyli artyści kochają siebie(Państwowa Galeria Sztuki, Sopot, 2014), Nie ma ziewania #1#2#3#4 (Teatr Nowy, Warszawa, 2014),Performace (Galeria Labirynt, Lublin, 2014), Hryniuk / Koszewnik / Łazarczyk / Olszewski / Polska / Rudzin. Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu (Galeria Re Mocak, Kraków, 2013), Pewność (BWA Warszawa, 2013). Mieszka i pracuje w Warszawie.

Na piętrze po prawej nikogo nie ma Puste przestrzenie szafek, podobnie jak puste mieszkania, wskazują zawsze na stan przejściowy pomiędzy tym, co było, a tym, co ma nastąpić, pomiędzy wyjściem a wejściem, pomiędzy oczyszczeniem i ponownym wypełnieniem. Pustka jest dla nich zawsze czymś nienaturalnym. Szafki, tak jak wnętrza domów, służą temu, aby je wypełniać – albo przedmiotami, albo życiem. Kiedy znajdujemy się w pustym wnętrzu, albo zaglądamy do pustych szaf, szafek i wnęk, zaczynamy dostrzegać i odczytywać wszystkie ślady, które wcześniej były ukryte albo nieistotne. W pustej przestrzeni wszystko intensyfikuje się, nabiera znaczeń i zaczyna przemawiać. Ślady świadczą o nieobecności, przemijaniu, braku, pustce. Jak pisze Gaston Bachelard: „Jaki sens miałyby te wszystkie obrazy, gdyby nie miały sensu dwoistego? Żyją one w punkcie, w którym dom i ciało zlewają się w jedno”.

Małgorzata MichałowskaPosag (2015), wideo trzykanałowe
(Waga, 1:38, Rzucanie, 7:02; Czyszczenie, 19:30)

promotor: prof. dr hab. Kamil Kuskowski
Pracownia Działań Audiowizualnych i Animacji
Wydział Malarstwa i  Nowych Mediów
Akademia Sztuki w Szczecinie

Małgorzata Michałowska, urodzona w 1990 roku, absolwentka multimediów na Wydziale Malarstwa i Nowych Mediów Akademii Sztuki w Szczecinie (dyplom licencjacki obroniła na Wydziale Wzornictwa i Architektury na Zachodniopomorskim Uniwersytecie Technologicznym). Brała udział m.in. w projekcie Trzy Czte Ry! Performance! Scena jako miejsce wynegocjowane w Zielonej Górze (BWA Zielona Góra, 2015), VI Biennale Młodych w Orońsku (2012), Międzynarodowym Festiwalu INTERAKCJE w Piotrkowie Trybunalskim (2011). W 2015 roku otrzymała honorowe wyróżnienie w konkursieNajlepsze Dyplomy ASP 2015 w Gdańsku.

Posag Posiadanie posagu łączy się z ogromną odpowiedzialnością – posag często służy jako narzędzie manipulacji i wywierania presji. Chcąc poczuć fizyczny i symboliczny „ciężar” pieniądza, artystka spieniężyła lokatę, założoną jej przez rodziców, w formie bilonu tak, że ich waga równała się jej własnej, odnosząc się tym samym do tradycji oraz legend, opowiadających o czasach średniowiecznych, kiedy to za kobietę płaciło się tyle złota, ile sama ważyła.

Podczas wielogodzinnej, zarejestrowanej częściowo przez kamerę akcji, artystka w samotności układała monety na wadze łazienkowej, mierząc się z namacalnością pieniądza i własnymi ograniczeniami. Rzucanie monetami było symbolicznym ukamienowaniem (artystka przeciwstawiła się woli swoich rodziców, wypłacając pieniądze z konta) oraz odnosiło się do tradycji obrzucania ryżem i monetami nowo poślubionej pary. Przedostatnim działaniem, zainspirowanym performansem Mariny Abramović pt. Balkan Baroque było czyszczenie pieniędzy – przywracanie im należytego szacunku. Ostatnim, niezarejestrowanym elementem było oddanie posagu rodzicom.

Jacek PiotrowiczUlica (2015)
wideo, 6:40

promotor: prof. dr hab. Krzysztof Kiwerski
Pracownia Animacji
Katedra Metod Sztuki
Wydział Intermediów
Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie

Jacek Piotrowicz, student 4. roku w Pracowni Animacji pod kierunkiem prof. Krzysztofa Kiwerskiego na Wydziale Intermediów Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Współpracował m.in. z Normanem Leto (skomponował muzykę do filmów SailorButtes Monteaux). Obecnie pracuje nad projektem Limbo dla Studia Munka w Warszawie.

Ulica Film animowany, złożony z serii epizodów, których bohaterami są wyimaginowane postaci, kształtowane na podstawie obserwacji ulicy. Ruch charakterystycznych sylwetek jest autonomiczną autorską kreacją. Celem projektu jest nie tyle opowiedzenie historii, ile wytworzenie spójnej wizji klimatu współczesnego miasta i jego outsiderów.

Paweł Siodłok**Satori**, 2015, wideo, 36:24

promotor: dr hab. Grzegorz Hańderek
Pracownia Grafiki – Interpretacje Literatury
Katedra Intermediów i Scenografii
Wydział Artystyczny
Akademia Sztuk Pięknych w Katowicach

Paweł Siodłok, urodzony w 1991 roku w Zabrzu, absolwent grafiki warsztatowej na Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach. Zajmuje się grafiką, fotografią i wideo. Interesują go tematy społeczne, w których, w sposób dokumentalny, stara się odkrywać nowe konteksty, odnoszące się do powszechnie znanych zjawisk, miejsc i osób. Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

Satori „Satori” (chiń.: 悟; pinyin: wù; kor.: 오 o; wiet.: nĝ) to pojęcie, wywodzące się z japońskiego buddyzmu, oznaczające stan oświecenia, przebudzenia, prawdy, którego osiągnięcie jest jednoznaczne z wyzwoleniem, czyli zbawieniem od świata pełnego cierpień.

Projekt „Satori” jest cyklem krótkich filmów dokumentalnych, opierających się o tematykę boksu. W pierwszej części pracy sport staje się jedynie pretekstem do obserwowania człowieka w ekstremalnych dla niego sytuacjach (bokser przed walką, na treningu itp.), w których sfery psychologiczna i cielesna wyraźnie na siebie wpływają, tworząc wiele kontekstów, związanych z filozofią i socjologią ciała. Druga część projektu opiera się na badaniu sfery psychologicznej i cielesnej przez pryzmat czasu (emerytowany bokser), śladów pozostawionych przez człowieka (sala treningowa, gala bokserska) oraz innych osób (trener), nadając całości uniwersalny charakter, nie wysuwając przy tym żadnych wniosków. Czynności wykonywane przez bohaterów przypominają medytację, co dodatkowo podkreśla ścieżka dźwiękowa, będąca połączeniem kilku instrumentów, wykorzystywanych przy kontemplacji (misy tybetańskie, spring drum, kij deszczowy itp.). Całość dopełniają wiersze haiku, które – wyświetlane w formie napisów w trakcie trwania filmów – pozwalają widzowi na swobodną interpretację całości.

Maciej ŻukTłok (2015)
wideo, 5:55

promotor: prof. dr hab. Ireneusz Olszewski
Katedra Sztuki Mediów
Wydział Grafiki i Sztuki Mediów
Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu

Maciej Żuk, urodzony w Bielsku-Białej, absolwent Sztuki mediów na Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu (2015). Jego główne obszary działania to animacja 2D, film i muzyka. Pracuje w studiu animacji.

Tłok Animacja przedstawia motyw pracy człowieka w układzie słonecznym. Bohaterowie tego świata są odpowiedzialni za obrót ciała niebieskiego wokół własnej osi, symbolizując tym samym dwa aspekty życia istoty ludzkiej: zaspokajanie podstawowych potrzeb, zapewniających byt oraz dążenie do realizacji własnych ambicji. Wyalienowany przez pracę podmiot, wkładający cały swój czas i energię w podtrzymywanie życia, postanawia wyrwać się z błędnego koła egzystencji. Ta decyzja przypieczętuje jego los.

 

Jury + werdykt

Anna Maria Potocka, Suzanne Prinz, Katarzyna Roj

1. Nagroda: „za przekonujące jednocześnie w formie i treści wideo, tworzące znaczące połączenia między obrazem ruchomym, a ciałem fizycznym”

Małgorzata MichałowskaPosag (2015), wideo trzykanałowe
(Waga, 1:38, Rzucanie, 7:02; Czyszczenie, 19:30)

promotor: prof. dr hab. Kamil Kuskowski
Pracownia Działań Audiowizualnych i Animacji
Wydział Malarstwa i  Nowych Mediów
Akademia Sztuki w Szczecinie

Wyróżnienie: „za redundantny obraz pustki w różnych mediach, niestety przedstawiony w wizualnym przepychu zamiast w zaufaniu wobec obrazu”.

Magdalena ŁazarczykNa piętrze po prawej nikogo nie ma (2015)
obiekt + wideo dwukanałowe, 7:00
promotor: prof. Mirosław Bałka
Pracownia Działań Przestrzennych
specjalność: Sztuka mediów
Wydział Sztuki Mediów
Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie

 

Skład Komisji Konkursowych

Gdańsk: Dagmara Domagała, Paweł Janicki, Martyna Jastrzębska, Piotr Stasiowski, Anna Witkowska

Katowice: Adrian Chorębała, Piotr Krajewski, Agnieszka Kubicka-Dzieduszycka, Stanisław Ruksza, Ewa Zawadzka

Kraków: Mariusz Front, Delfina Jałowik, Viola Krajewska, Piotr Krajewski, Magdalena Ziółkowska

Łódź: Dominika Kluszczyk, Barbara Kręgiel, Daniel Muzyczuk, Wojciech Puś, Dominika Sadowska

Poznań: Paweł Janicki, Michał Krawczak, Małgorzata Sikorska, Sławomir Sobczak

Szczecin: Danuta Dąbrowska, Paweł Janicki, Magdalena Kreis, Magdalena Lewoc, Zbigniew Sejwa

Warszawa: Piotr Krajewski, Agnieszka Kubicka-Dzieduszycka, Izabela Maciusowicz, Stanisław Welbel, Joanna Zielińska

Wrocław: Krzysztof Dobrowolski, Krzysztof Kucharczyk, Sylwia Serafinowicz, Małgorzata Sikorska, Maja Wolińska