za siedmioma
   

Dom Słowa Polskiego / Miedziana 11, Warszawa
20.09 – 4.10.2017

za siedmioma
   

Dom Słowa Polskiego / Miedziana 11, Warszawa
20.09 – 4.10.2017

Godziny otwarcia:

20.09 / 19:00-21:30
21.09 / 13:00-19:00
22.09 / 13:00-22:00 / WGW
23.09 / 13:00-22:00 / WGW
24.09 / 13:00-19:00 / WGW
25.09 / 13:00-19:00 / Digital Cultures
26.09 / 10:00-19:00 / Digital Cultures
27.09 / 13:00-20:00 / Digital Cultures
28.09 – 04.10 / 13:00-19:00

współorganizator:

współpraca:

Info

Siedem prac, które poprzez cyfrowość, sieciowość, neuronalność oraz beztlenowość i pozaziemskość swej perspektywy dają wgląd w systemy, mity, formy, przestrzenie i dźwięki kształtujące nasze wyobrażenia.

Gdy pojawia się zwrot „za siedmioma górami, za siedmioma lasami”, to, w przeciwieństwie do „dawno, dawno temu”, wskazuje on na zjawiska aktualne, choć dalekie i niewidoczne, dziejące się poza horyzontem zdarzeń, ale mogące wpłynąć na ich bieg.

Natalia Balska (PL) / Norimichi Hirakawa (JP) / Elvin Flamingo + Infer (PL) / Paweł Janicki (PL) / Maciej Markowski (PL) / Stanza (GB) / WROcenter Group (PL)

kurator: Piotr Krajewski

organizatorzy: ECHO Investment i Fundacja WRO Centrum Sztuki Mediów
partnerzy: WRO Art Center / Griffin Art Space

 

Wystawa znajduje się w programie towarzyszącym Warsaw Gallery Weekend oraz konferencji Digital Cultures organizowanej przez Instytut Adama Mickiewicza.

TEKST KURATORSKI

„za siedmioma” to oddziałująca skalą wystawa poruszająca wątek spekulatywnych relacji między nauką a sztuką, techniką a wyobrażeniem, odkryciem naukowym a wizją artystyczną. Wystawienie dzieł sztuki nowych mediów w dawnym lokalnym centrum Galaktyki Guttenberga – zbudowanym w połowie XX wieku Domu Słowa Polskiego, który był największą w Polsce drukarnią – pozwala przywołać historyczną tezę Marshalla McLuhana o przemijaniu epoki druku jako naczelnego medium kształtującego formy kulturowego przeżywania świata przez człowieka i głównego obszaru krystalizowania się ludzkiego doświadczenia.

Istotnym aspektem projektu jest z pewnością skala – ponad 2000 metrów powierzchni hali stanie się przestrzenią ekspozycji 7 wyjątkowych instalacji, ale to nie skala fizyczna jest najistotniejsza, a ich wymiar artystyczny. Wszystkie prace prezentowane były w głównym programie Biennale WRO, największego w Polsce przeglądu sztuki współczesnej, większość podczas tegorocznej edycji, zwracając uwagę publiczności i krytyki.

Niektóre z nich szczególnie, jak praca „nieodwracalne” Norimichiego Hirakawy – jednego z najzdolniejszych japońskich artystów medialnych młodego pokolenia. Wyświetlana na ekranie o 22-metrowej podstawie abstrakcyjna, generatywna halucynacja wielkiego wybuchu, w którym wszechświat zbiega się w jeden punkt, urzeka i hipnotyzuje.

Intrygująca formą i zadająca istotne pytania instalacja z pogranicza bioartu i VR, „My – Wspólny Organizm” Elvina Flamingo i duetu Infer, nawiązująca do cywilizacyjnych wyobrażeń zasiedlania Kosmosu oraz Kosmosu po człowieku zdobyła na Biennale WRO Grand Prix w 2017.

Zobaczymy również instalacje wykorzystujące projekcję laserową „RPN” Pawła Janickiego, czy sieć neuronową „Obelisk Beta” Natalii Balskiej. Sztuczna inteligencja odszyfrowuje tu wątki spiskowych teorii dziejów odnalezione w Internecie, podobnie jak dwieście lat temu odnalezienie Kamienia z Rosetty z napisami wykutymi w trzech alfabetach umożliwiło odczytanie i zrozumienie hieroglifów.

„340.3” Macieja Markowskiego zaprezentuje utwór muzyczny w komorze próżniowej, nawiązując tak do próżni przedstawionej w sławnym obrazie Josepha Wrighta „Doświadczenie z pompą próżniową” (1768), oraz fundamentalnej dla sztuki XX wieku kompozycji 4:33 Johna Cage’a.

„The Nemesis Machine” Stanzy, artysty z Wielkiej Brytanii, to zbudowana z komponentów elektronicznych, interaktywna makieta miasta zajmująca 50 metrów kwadratowych, przedstawiająca cywilizacyjny bezmiar rozrostu.

Specjalnie na wystawę „za siedmioma” przygotowana została też trzecia wersja instalacji „Na srebrnym globie” autorstwa WROcenter Group, nawiązująca z kolei do historycznych zdarzeń i wyobrażeń dotyczących wyprawy na Księżyc.

Niektóre z prac pozwalają na interakcję i komunikowanie się z nimi za pomocą własnych urządzeń mobilnych, jak w przypadku tej ostatniej.

Nawiązując do tytułu kurator zwraca uwagę, że „gdy pojawia się zwrot ‚za siedmioma górami, za siedmioma lasami’, to – w przeciwieństwie do ‚dawno, dawno temu’ – wskazuje on na zjawiska aktualne, choć dalekie i niewidoczne, dziejące się poza horyzontem zdarzeń, ale mogące wpłynąć na ich bieg.”

Ekspozycja gra wielością odniesień. Porusza obecne w kulturze wątki tożsamości fizycznej, percepcji, doświadczania przestrzeni symbolicznej.

Warto więc sprawdzić, co kryje „za siedmioma” w tym historycznym i istotnym dla obiegów kultury i informacji miejscu, jakim jest dawny Dom Słowa Polskiego.

Siedem to cyfra o symbolice obecnej w licznych kulturach i wierzeniach. Dla wystawy „za siedmioma” istotne jest to, iż pośród licznych znaczeń przypisywanych liczbie siedem jednym jest pełnia, skończoność, kompletność i przysięga broniąca tajemnicy poznania.

WYDARZENIE TOWARZYSZĄCE

W ramach Warsaw Gallery Weekend oraz konferencji Digital Cultures organizowanej przez Instytut Adama Mickiewicza:

23.09.2017 (sobota), 15:00
spotkanie z kuratorem + koktajl w ramach Warsaw Gallery Weekend

26.09.2017 (wtorek), 10:00
oprowadzanie kuratorskie w języku angielskim dla gości Digital Cultures

27.09.2017 (środa), 19:00 
oprowadzanie kuratorskie podczas Digital Cultures