Info

Mikroorchestrowe starcie z przewróconym, pokiereszowanym i powieszonym fortepianem. Grupa od dziesięcioleci hackuje, nadużywa, reinterpretuje technologie oraz wzorce i obiekty kulturowe w kontekście muzycznym. Oczywiście zmierzenie się z fortepianem to w kulturze rodzaj misji ostatecznej, końca drogi, choć także – choćby w tradycji Fluxusu – szczęśliwie niezbyt strzelisty, akt wyzwalający.

Termin „discombobulator” odnosi się do rzekomego, zaawansowanego technologicznie sonicznego urządzenia wojskowego USA, nazwanego tak przez pewnego faceta z Palm Beach na Florydzie, który za wszelką cenę nie chce pozostać anonimowy. Nieformalnie, termin ten może również opisywać cokolwiek, co może wprowadzać w błąd lub dezorientować. Istnieją uzasadnione wątpliwości co do faktycznego istnienia tej technologii, opis działania przypomina lore taniego szitu sci-fi ze streamingu, wreszcie nazwa wyraźnie została sfabrykowana przez kogoś kto bardzo, ale to bardzo, chce sprawiać wrażenie inteligentnego.

Discombobulator to produkt sceny politycznej, która oderwała się od jakichkolwiek limitów przyziemności i może produkować potrzebny jej absurd bez żadnych ograniczeń – dużo swobodniej niż np. sztuka, która zmaga się z etycznymi, myślowymi, prawnymi i zasobowymi problemami.

Mikro Orchestrę tworzą Jarosław Kujda, Paweł Janicki, Małgorzata Kujda i Tomasz Procków. Zespół zadebiutował w 2001 r. we Wrocławiu występem podczas Biennale Sztuki Mediów WRO. Jednorazowy eksperyment stał się projektem chętnie zapraszanym na największe europejskie festiwale sztuki takie jak: Ars Electronica, Transmediale, Club Transmediale, Piemonte Share Festival, FESTA ELETTRONICA, experimentaclub (Madryt), Festiwal Emergences, festiwal EXIT (Paryż), ENTERmulPmediale (Praga) oraz wielu innych.

Projekt Mikro Orchestra był także bohaterem audycji radiowych i telewizyjnych (BBC News, Copernicus, RAI, ARD, Viva Polska, TVP1, RTL2, ARTE) oraz artykułów w prasie krajowej i międzynarodowej (Gazeta Wyborcza, Przekrój, Liberation, El Pais, VOGUE, Glamour, niemiecki Max, Wired Magazine, japoński Art Yard). Zespół reprezentował Polskę podczas obchodów Roku Polskiego w Austrii oraz Roku Polskiego we Francji.

Na koncie ma także udział w amerykańskim filmie dokumentalnym „8 BIT – a documentary about art and video games” oraz szereg publikacji związanych ze sztuką współczesną.

Vitalina Louis Mahomedova to młoda osoba artystyczna z Ukrainy, od 2022 na rezydencji we WRO, gdzie specjalizuje się w tworzeniu interaktywnych instalacji dźwiękowych i prowadzi niedzielne warsztaty dla dzieci. W Centrum Sztuki WRO Louis rozwija pod kierunkiem Pawła Janickiego zainteresowania i umiejętności w dziedzinie robotyki, programowania i projektowania interaktywnych instalacji medialnych.