Info

Prezentowana realizacja artystyczna podejmuje fundamentalną refleksję nad dążeniem ludzkości do kreacji życia technicznego. To pragnienie ożywienia martwej materii, widoczne w dziełach kultury od wieków, często bywa analizowane w kontekście kompleksu Boga. Kompleks ten opisuje stan, w którym twórca uzurpuje sobie prawo do absolutnego decydowania o granicach istnienia i dominacji nad stworzonym bytem.

Instalacja ukazuje wewnętrzny konflikt między pragnieniem tworzenia a potrzebą kontroli. Łączy organiczną cielesność, reprezentowaną przez elastyczną błonę, z wewnętrznym, ruchomym rdzeniem technologicznym. Obiekt, choć na pozór przybiera formę żywego organizmu, pozostaje w stanie nieustannego podporządkowania. Jego ruch, przypominający bezbronne skurcze ciała, aktywuje się wyłącznie w odpowiedzi na obecność człowieka.

Praca ucieleśnia następującą tezę: człowiek, dążąc do stworzenia nowej, autonomicznej istoty na swoje podobieństwo, nie zamierza obdarzyć swego tworu pełną i nieskrępowaną wolną wolą. Dzieło eksponuje nietrwały balans między gestem twórczej czułości a potrzebą absolutnej władzy nad stworzoną formą.

Jagoda Golińska (ur. 1997) – absolwentka Wydziału Sztuki Uniwersytetu Opolskiego oraz sztuki mediów na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. W swojej praktyce artystycznej bada relacje między cielesnością, naturą i technologią. Tworzy instalacje i obiekty, w których zestawia elementy mechaniczne z formami przypominającymi struktury biologiczne.

Inspirują ją motywy obecne w literaturze i filmach science fiction oraz w estetyce body horroru. W szczególności interesują ją historie dotyczące autonomii oraz zacierania się granic między człowiekiem, zwierzęciem i maszyną. Traktuje te treści jako punkt wyjścia do refleksji nad relacją człowieka z nie-ludzkimi formami istnienia.

Skład komisji konkursowej: Katerina Kouzmitcheva, Agata Horwat, Piotr Lisowski, Dagmara Domagała, Paweł Janicki