Info

Archiwum nie jest magazynem. Archiwum jest silnikiem.

Z tym założeniem Dagmara Domagała (Centrum Sztuki WRO) oraz Sylwia Szykowna (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu) wystąpią podczas międzynarodowej konferencji EVA Berlin Conference, prezentując referat pt. Remediations of Memory in Media Art. From the Archives of the WRO Art Center.

EVA Berlin to jedno z kluczowych europejskich forów refleksji nad relacjami między sztuką, technologią i dziedzictwem kulturowym – przestrzeń spotkania praktyki i teorii, w której krzyżują się perspektywy artystyczne, kuratorskie, badawcze i technologiczne. Program konferencji kształtowany jest w drodze międzynarodowej, recenzowanej selekcji, co nadaje prezentowanym wystąpieniom szczególną rangę i umieszcza je w aktualnym polu dyskusji o przyszłości kultury cyfrowej.

Prezentacja została zakwalifikowana do panelu: Museology, AI and Heritage (19 marca) i zostanie zaprezentowana podczas sesji 1: Curatorial Practice and Innovation.

Punktem wyjścia wystąpienia jest archiwum WRO rozumiane nie jako zbiór, lecz jako proces – infrastruktura, w której pamięć sztuki mediów nie jest przechowywana, ale nieustannie rekonfigurowana. Praca z materiałami analogowymi i cyfrowymi – od taśm VHS po współczesne pliki – ujawnia, że każdy akt zachowania jest jednocześnie aktem transformacji: migracją, translacją, decyzją o rekonstrukcji lub jej zaniechaniu.

W tym kontekście remediacja przestaje być wyłącznie kategorią teoretyczną, a staje się praktyką operacyjną. To ona wyznacza sposób istnienia dzieła w archiwum – nie jako stabilnego obiektu, lecz jako ciągu kolejnych wersji, zapisów i relacji. Archiwum odsłania się jako pole translacji, w którym dokumentacja, zapis i reinterpretacja funkcjonują równolegle, a granica między „oryginałem” a jego przekształceniami ulega rozproszeniu.

Wspólne wystąpienie łączy perspektywę praktyki archiwalnej z refleksją teoretyczną i medioznawczą, rozwijaną przez Sylwię Szykowną. Wskazuje przy tym na potrzebę budowania semantycznych modeli archiwów, opartych nie na stabilnych obiektach, lecz na sieciach relacji – między dziełami, ich dokumentacją, technologiami, kontekstami prezentacji i kolejnymi aktami rekonstrukcji.

W tym ujęciu archiwum nie zabezpiecza przeszłości przed zmianą.
Tworzy warunki dla jej dalszego działania.