(PL) EEC / POKAZ SPECJALNY – Za murami Tokio
   

(PL) 29.06.2016
17:00

(PL) EEC / POKAZ SPECJALNY – Za murami Tokio
   

(PL) 29.06.2016
17:00

Вибачте цей текст доступний тільки в “PL і “EN”.

(PL) O PRACACH I ARTYSTACH

(PL) Mikio Okadohierophanie, 2002, 9:00

Wyspa Gunkanjima jest całkowcie opuszczona. Budynki, niegdyś rozświetlone aktywnościami codziennego życia, zamieniły sięw betonowe nagrobki. Pewnej nocy niespodziewana iskra oświetla po kolei każdy z pokojów. Autor filmu rejestruje ten, wręcz obrzędowy, happening statyczną kamerą, a następnie stosuje efekty cyfrowe, by skomponować świetliste strumienie w formę requiem dla nieznanego budyku. Tytuł filmu oznacza „sekretny obrzęd”.

Mikio Okado (ur. 1979 w Tokio), absolwent Image Forum Institute of Moving Image oraz tokijskiego Uniwersytetu Sztuki. Jego film Hierophanie zdobył wiele nagród na międzynarodowych festiwlach filmowych.

//

Isamu HirabayashiTextism, 2003, 11:00

“Zawsze znajdziesz zwłoki pod wiśniowym drzewem…” – film zaczyna się literacko, cytatem z Motojiro Kajii, poety z początków XX w. oraz kadrem przedstawiającym ogromne rozdwojone drzewo. Ale zaraz potem Textism zmienia nagle swoją istotę, a oczom widzów ukazuje się dzieło pełne cierpkiego humoru. Trzy historie, każda nieco zdystansowana od pozostałych, są opowiadane za pomocą napisów oraz wygenerowanych komputerowo sytntetycznych dźwięków. Dzięki skutecznemu zastosowaniu obrazów, to „memento mori” artysty, dla widzów staje się także swoistym „memento moji” („tekst” po japońsku).

Isamu Hirabayashi (ur. 1972 w Prefekturze Shizuoka), po ukończeniu Musashino Art University został projektantem graficznym wfirmie reklamowej. Zrezygnował jednak z tej pracy, zostając niezależnym reżyserem filmowym. Pracowal przy produkcji licznych japońskich filmów reklamowych, jednocześnie tworząc własne filmy eksperymentalne, takie jak m.in. Babin (2006), Aramaki (2009), Ninja And Soldier (2012)

//

Kazuhiro GoshimaZ Reactor, 2011, 11:00

Fotografczna eksploracja japońskiej metropolii, klimatyczne nocne ujęcia, puste ulice i zatłoczone stacje metra. Minimalne przesunięcia obrazu i nagłe przyspieszenia tempa tworzą rodzaj równoległej rzeczywistości.

Kazuhiro Goshima (ur. 1969), twórca wizualny, jako artysta-freelancer tworzy projekty multimedialne. Jest prace zdobywały najwyższe wyróżnienia na festiwalach, m.in. FADE into WHITE #2 (2000) – główną nagrodę na Image Forum Festival 2001 w Japonii, a FADE into WHITE #3 (2001) – nagrodę na Annecy International Animation Film Festival oraz Japan Media Arts Festival. W 2014 roku Shadowland został wyróżniony na festiwalu Ars Electronica w Linzu.

//

Isamu Hirabayashi663114, 2011, 8:00

Mocny, bezpośredni i dowcipny komentarz do katastrofy nuklearnej, jaka miała miejsce po tsunami w marcu 2011 roku. Hirabayashi zrobił swój film animowany w taki sposób, jaki nie zrobiłby, lub nie odważyłby się zrobić żaden inny twórca w Japonii.

//

Shigeo ArikawaIt Has Already Been Ended Before You See The End, 2012, 11:00

Okno pokazane na zbliżeniu, powoli się otwiera. Punkt widzenia, światło i ekran stopniowo ulegają zmianie, w miarę kolejnych równoległych ruchów. Bezruch w ruchu. Początki w zakończeniu. Ledwie odczuwalna wibracja zmysłów narasta w bezruchu czasu. Czym jest „koniec”? Czy błędem jest odczytywanie w tym miejscu jakichkolwiek komunikatów?

Shigeo Arikawa (ur. w 1982 roku w Tokio), mieszka i pracuje w Amsterdamie. Jest absolwentem tokijskiego University of the Arts, a jego film Her Ironical Me (2008) zdobył nagrodę na festiwalu Image Forum w Tokio.

//

Shunsuke HasegawaVanishing Circuit, 2014, 13:00

Mężczyzna obserwujący zachowanie ludzkie spoza ludzkiego ciała jest za pomocą „obwodu” połączony z kobietą o innej świadomości ukrytej w jej ciele. Ich monolog odbywający się w monochromatycznej codzienności staje się bezosobową „perspektywą” oglądu świata. Pół wieku upłynęło odkąd stworzony z fotografii film Chrisa Markera La Jetée oraz efekty cyfrowego kluczowania, sprawiły, że narodził się dziwny świat pomieszanych ze sobą statycznych i ruchomych obrazów.

Shunsuke Hasegawa (ur. w 1989 roku w Tokio), po ukończeniu Kawaguchi Art School of Waseda University kontynuuje studia w Musashino Art University. W 2015 roku Vanishing Circuit został wybrany do oficjalnego programu Festiwalu Filmowego w Karlovych Varach.

//

Rieko OuchiReply; Repeat Repeated; Delete; Favorite Favorited, 2014, 3:00

Paskudne reklamy są eksponowane gdzieś na tyłach głównych ulic miasta. Często zapominamy o naszej odrazie, odczuwając jedynie niewyraźną irytację. Podobnie niechciane maile czy reklamowe banery rozciągnięte na szerokość całych stron internetowych, funkcjonują niczym zabudowane billboardami drogi internetu. Ta krótka animacja autorstwa młodej artystki zręcznie oddaje to uczucie irytacji. Komentarz internetowego pejzażu wyeksplikowany z genderowej perspektywy.

Rieko Ouchi (ur. w 1990 w Prefekturze Hokkaidō), obecnie studiuje reżyserię filmową w Hokkaido University of Education, kontynuując jednocześne tworzenie filmów animowanych. Do najważniejszych jej realizacji należą Ed Adam And Lewdness Eve, Breath Of Sound i Curtain Curtain Curtain.

//

Akira MiyanagaWavy, 2014, 10:00

„Powodem, dla angielskiego tytułu mojej pracy jest słowo wavy (falisty) , niezbędne do zwrócena uwagi na oznaki modernizacji i uniwersalizacji, jakie worały się w podstawy znajomego japonskiego krajobrazu” – Akira Miyanaga.

Akira Miyanaga (ur. w 1985 w Hokkaido), obecnie mieszka w Kioto. Absolwent Kyoto City University of the Arts, w 2011 roku stypendysta Kyoto City Art and Culture Special Encouragement. Tworzy prace wideo oraz instalacje, głównie w obszarze sztuki współczesnej, wykorzystując techniki wielokrotnej ekspozycji na materiałach zarejestrowanych kamerą wideo. Po ukończeniu filmu dyplomowego Wondjina (2009), stworzył liczne prace, w tym m.in. About The Lights Of Land i Kiwa.