ROK ŚWIETLNY
   

wystawa
17.11.2022 – 26.02.2023

ROK ŚWIETLNY
   

wystawa
17.11.2022 – 26.02.2023

Info

Rok Świetlny rozpoczęliśmy na początku stycznia zapaleniem neonu na fasadzie Centrum Sztuki WRO. Ta rzucona żartem fraza stała się hasłem przewodnim dla naszych działań w 2022 roku. W kolejnych wydarzeniach eksplorowaliśmy mikro- i makrokosmosy, wypalaliśmy piksele, wypełnialiśmy światłowody danymi, oświetlaliśmy tropy i wyciągaliśmy nasze archiwa na światło dzienne.

Wchodząc w 2023 nie gasimy światła, tylko podświetlamy przestrzeń galerii interaktywnymi instalacjami i obiektami, które rozjaśnią nam drogę w kierunku Biennale WRO 2023.

Oprócz oryginalnych (Uwaga: światło! Józefa Robakowskiego) i premierowo prezentowanych instalacji (Attention: Light! v. 3.0 Pawła Janickiego) oraz reliktów post-apokalipsy (Post-Post-Apocalypsis kolektywu Dæd Baitz) wybraliśmy się na eksplorację naszych archiwów i Kolekcji WRO w poszukiwaniu nie tyle kompletnych dzieł, co pozostałości, części zamiennych, czy prototypów. Cały proces nabrał trochę mad-maksowego charakteru, kiedy szukaliśmy skarbów na złomowiskach sztuki mediów. Każdy z przedmiotów jest arte-faktem oczyszczonym ze statusu śmiecia i ukontekstowionym z archeologiczną precyzją. Tropiliśmy własne ślady, jednocześnie rekonstruując nasz własny timeline sztuki mediów. Bo kolejnym etapem naszej ekspedycji było przyporządkowanie znalezionych elementów do wideodokumentacji prezentujących dzieła, z których pochodziły nasze arte-fakty. Wszystko zgodnie z ideą ekologii danych i w sprzeciwie wobec nadprodukcji. Zamiast dopracowanych i starannie wyreżyserowanych montaży zdecydowaliśmy się pokazać nigdy nie wykorzystane zdjęcia, surowe materiały, które setkami gigabajtów zalegają na naszych serwerach.

Z tego wszystkiego powstało interaktywne trashowe laboratorium, badające skrawki informacji wyrwanych z kontekstu. Panorama wystawy jest jak postapokaliptyczny krajobraz, z którego próbujemy odtworzyć jakiś postrzępiony kawałek historii. A że Rok Świetlny został naszym hasłem przewodnim – dlatego wystawa się błyszczy. Świeci światłem odbitym od pozostałości po procesach twórczych. W duchu upcyclingu – nic nie ginie. Wszystko zostaje na orbicie. Wciąż nie posiadamy odpowiedniej technologii do radzenia sobie z pozostałościami. A skoro nie można się ich pozbyć, a tym bardziej ignorować, może trzeba po prostu na nie patrzeć, nie omijać ich wzrokiem, tylko nadać im sens. Nie wyrzucać, a wykorzystać. Bo każda taka pozostałość jest nośnikiem dla treści odnawialnych. W zależności od swojego położenia względem horyzontu zdarzeń i tego, jakie i czyje światło jest w stanie w danym momencie odbić.

Częścią wystawy są coczwartkowe spotkania w trash-labie, podczas których będziemy badać zagadnienia arte-faktów, ekologii danychlat świetlnych, które przed (albo za) nami.

koncepcja i opracowanie: Dagmara Domagała & Paweł Janicki

Pełny ekranOtwórz w nowym oknie