Wrażliwość pamięci: CZYNNIK LUDZKI
   

Pokazy japońskich animacji z Kyoto City University of Art
19.09 / 20.09, 17:00

Wrażliwość pamięci: CZYNNIK LUDZKI
   

Pokazy japońskich animacji z Kyoto City University of Art
19.09 / 20.09, 17:00

Info

Program najnowszych eksperymentalnych filmów animowanych studentów i absolwentów Wydziału Concept and Media Planning w Kyoto City University of Arts, przygotowany przez prof. Yoshimasę Ishibashiego, artystę i pedagoga tamtejszej uczelni, w kontekście Biennale WRO 2019 CZYNNIK LUDZKI/HUMAN ASPECT.

Pokaz, z gościnnym udziałem Setsuki Kawahary, został przygotowany we współpracy z Kyoto City University of Arts dzięki specjalnemu wsparciu EU-Japan Fest Committee i jest kolejnym akcentem japońskim Biennale WRO 2019.

Zestawy obejmują prace nowatorsko podchodzące do zagadnienia abstrakcji, opierając się na tematyce ludzkiej pamięci. Prezentowany w dwóch częściach program porusza uniwersalne zagadnienia, bliskie każdemu człowiekowi. Problematykę pamięci indywidualnej i zbiorowej, roli mitu, wspomnień i ich zniekształcania przez czas czy relacji rodzinnych. Barwny, plastyczny wymiar prac jest manifestacją różnorodności posługującej się abstrakcją współczesnej animacji i pozwala wyróżnić pewne trendy w tej twórczości, wykorzystującej klasyczną animację, animację komputerową, kolaż czy syntezę grafiki komputerowej z żywym obrazem filmowym.

PROGRAM POKAZÓW

19.09.2019 / czwartek / 17:00

Yuriko Sasaoka, Icarus’s Bride, 2015-2016 (7’42”)
Risako Matsumoto, Bright Narkissos, 2019 (11’00”)
Saaya Kaneko, I Have Loved Some and Hated Others, 2017 (7’35”)
Saki Suwahara, Bottled Hell, 2019 (about 10’00”)

TRT: 36 min.

20.09.2019 / piątek / 17:00

Yuriko Sasaoka, Hello Holy!, 2017 (6’00”)
Saho Nanjo, Flower of Eden, 2019 (about 8’00”)
Setsuka Kawahara, Louisa and The Town of Iberis, 2019 (about 7’00”)
Kosuke Katakura, Anthem of NARAKU, 2018 (about 15’00”)
Alina Zhdanova, Favoritka, 2015 (5’35”)

TRT: 41 min.

O PRACACH

W animacji „Icarus’s Bride” Yuriko Sasaoka bada podobieństwa sztuki wideo do malarstwa olejnego. Jej metoda łączenia sekwencji zdjęć części ciała ludzkiego z ujęciami fragmentów ciał lalek, którymi manipuluje na scenie, przypomina starą szkołę efektów specjalnych. Historię opowiadają tu nie tylko lalki, nośnikiem narracji jest także pochodzący z początku XX wieku wiersz „Hana-yome Ningyo”, własne teksty artystki i skomponowana przez nią oryginalna melodia. W drugiej pracy tej autorki – „Hello Holy!”, postaci posługują się niezrozumiałym, fikcyjnym językiem stworzonym przez Asaokę, badającej tym samym, na ile sama warstwa wideo może pobudzić wyobraźnię widza.

W „Bottled Hell” Saki Suwahara odnosi się do lęku przed utratą wspomnień związanych z matką. Podobną tematyką, związaną tym razem z nieobecnością ojca, zajmuje się w swojej pracy „Flower of Eden” Saho Nanjo. Poprzez nawiązanie do symbolu – czerwonego Hibiskusa – przywołuje wspomnienia różnych stanów emocjonalnych, towarzyszących doświadczeniu porzucenia. „I have loved some and hated others” Saayi Kaneko to animacja opowiadająca o wspomnieniach z miejsc, które z powodów naturalnych lub na skutek ludzkiej ingerencji, ulegają systematycznym przeobrażeniom.

Animacja Setsuki Kawahary „Louisa and The Town of Iberis” to barwna opowieść o dorastaniu, marzeniach i utopijnych wyobrażeniach przyszłości w dużym mieście – wprowadza w nostalgiczny nastrój. Rozczarowanie przyszłością to natomiast temat pracy Kosuke Katakury „Anthem of NARAKU”. Bohater pracy Naraku, sprzedając dzieciom losy na loterię oferuje im jedynie rozczarowanie, czyli „prawdziwą nadzieję”. Artystę interesują różnice między nadzieją a pewną spekulatywną rzeczywistością, której człowiek może doświadczyć.

Alina Zhdanova w pracy „Favoritka” użyła różnorodnych materiałów i technik do wyrażenia własnych doświadczeń, wspomnień i fizyczności ciała. Jej praca dotyka problematyki feminizmu w perspektywie ludzkiej egzystencji. „Bright Narkissos” Risako Matsumoto porusza z kolei temat poszukiwania i zachowania własnej tożsamości, wyborów dokonywanych pod społeczną presją oraz ceny, jaką trzeba zapłacić za samoakceptację.